Alfabet Antyfaceta - Wstęp A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S T U W X Y Z

G

gadżet – w języku ogólnym: urządzenie techniczne skonstruowane w przemyślny sposób; w ujęciu NARP g. to każdy środek materialny stosowany przez samice/kobiety i samców/mężczyzn, aby zaznaczyć swą przynależność płciową w sferze wyglądu. Zestaw g. stosowanych przez samice/kobiety jest wielokrotnie bogatszy od g. samców/mężczyzn, i ponadto jest tabuistycznie zastrzeżony na wyłączny użytek tych pierwszych, gdyż należą do niego artykuły czyniące ciało żeńskie atrakcyjnym i relatywnie drogim. W związku z g. jako symbolami przynależności płciowej można sformułować tzw. → gadżetalną definicję płci.

gadżetalna definicja płci – prymitywny sposób zaliczania ludzi do grup/→kast płciowych oparty na przekonaniu o absolutnym, oczywistym i niepodważalnym związku danej płci z określonymi artykułami odzieżowymi lub atrybutami biologicznymi (por. polskie powiedzenie: „Gdyby babcia miała wąsy, to by była dziadkiem”). Taki sposób kojarzenia (bo nie myślenia przecież!) charakterystyczny jest dla osób i społeczności prostych i nisko wykształconych i prowadzi do prostackich stadnych reakcji okazujących zdziwienie w przypadku np. spotkania osoby ubranej nietypowo jak na panujące wzorce (np. wytykanie palcami i nachalne przyglądanie się tudzież głośne zastanawianie się, czy to chłop, czy baba odnośnie osoby żeńskiej pojawiającej się w spodniach na pocz. XX wieku albo podobne reakcje w stosunku do osoby męskiej w spódnicy itp.).

Gaultier Jean-Paul – francuski projektant mody przyjęty bez formalnego wykształcenia projektanckiego do pracowni Pierre Cardin’a, i który często wprowadza do swych kolekcji element gry z tradycyjnymi rolami płciowymi, co oznacza również spódnice i inne zabronione elementy garderoby dla mężczyzn.

‘gay factor’ – pojęcie wprowadzone przez grupę socjologów (np. Professor Richard Florida z Carnegie Mellon University, Keith Brannon) przy wyjaśnieniu tworzenia się w określonych miastach i dzielnicach skupisk ludzi o dużym potencjale kreatywności w zakresie technologii i sztuki, gdzie zauważono współistnienie większej populacji otwarcie funkcjonujących homoseksualistów. Jakkolwiek kwestią otwartą i podlegającą dyskusji jest w jakim stopniu udział w kreatywnych branżach działalności gospodarczej mają sami homoseksualiści, związek pomiędzy ich koncentracją a koncentracją jednostek twórczo myślących polega na przyjazności tych miast i dzielnic dla osób nietypowych, dziwacznych i niestandardowych oraz ich innowacyjnych pomysłów. Zatem enklawy lub całe społeczeństwa o wysokim g. f. cechują się wyższymi osiągnięciami w zakresie patentów na nowe rozwiązania technologiczne i sztuki aniżeli społeczeństwa i miasta zamknięte na odmienność, nietolerancyjne lub otwarcie wrogie.

gen – jednostka biologicznego dziedziczenia, którego nośnikiem jest kwas DNA warunkująca jedną lub kilka cech organizmu, lub współwarunkująca wraz z innymi g. jedną cechę organizmu. G. są obecnie przedmiotem intensywnych badań naukowych. Z g. związane są pytania o zakres, w jakim forma organizmu jest determinowana biologicznie, a w jakim – społecznie („natura” czy „kultura”?). Szczególnie drażliwą ideologicznie kwestią jest próba określenia, czy mniejszości seksualne pochodzą z uwarunkowań genetycznych (i są obiektywną i niezależną od jednostki cechą organizmu), czy też pochodzą z uwarunkowań społecznych (i są indywidualnym wyborem „złej” drogi życiowej, za który można/należy jednostki ją prowadzące prześladować). NARP uważa, że faktyczne odmienności orientacji seksualnej są pochodzenia genetycznego (stąd prześladowanie osób je posiadających jest zbrodnicze, a w przypadku pedofilii powinno się stosować terapię lub izolację od potencjalnych ofiar), ale np. niezgoda na → społeczny stereotyp roli płciowej jest postawą społeczną/filozoficzną/polityczną itp., gdyż absurdem jest zakładanie, że drogą genetyczną miałoby dokonywać się dziedziczenie akceptacji dla z góry wytyczonego stylu życia, jaki społeczeństwo narzuca jednostce w zależności od posiadanych przez nią organów płciowych. Zdaniem NARP → płeć to zjawisko biologiczne, a → społeczny stereotyp roli płciowej – to zjawisko społeczne, zatem nie ma sensu wiązanie → tożsamości płciowej i jej akceptacji ze zgodą na rolę płciową, która prawie zawsze wiąże się z pewnymi restrykcjami i antyobywatelską dyskryminacją.

godność ludzka – stosunkowo subiektywna kategoria filozoficzna, którą NARP definiuje jako zdolność i możliwość do życia według własnego scenariusza wytyczonego przez jednostkę zdolną i aspirującą do decydowania o sobie w zakresie ograniczonym jedynie naruszeniem praw innych istot uznawanych za członków społeczności. G.l. musi, obok innych swobód, obejmować prawo do pełnego decydowania o swoim wyglądzie i do decydowania o własnych kryteriach życia spełnionego, a → seksizm prowadzi do wymuszania na jednostkach zachowań i wyglądu określonych przez → społeczny stereotyp roli płciowej, czyli stanowi jej naruszenie. NARP nie uważa, że g.l. może realizować się poprzez „wolność wewnętrzną”, której nie towarzyszy możliwość publicznego manifestowania swoich postaw, poglądów i upodobań bez obaw o konsekwencje. W sytuacji panującej niemożności manifestowania postaw, upodobań i poglądów zabronionych przez seksistowski obyczaj lub prawo, g.l. jest udziałem buntowników wobec zastanego stanu rzeczy.

„gównojad” – pojęcie z okresu zimnej wojny stosowane wobec jednostek w społeczeństwach krajów Zachodu, które wierzyły w propagandę pokojową faktycznie agresywnego Związku Radzieckiego i, poprzez manifestacje pro-pokojowe i protesty, osłabiały siły obronne swoich wolnych i demokratycznych państw. Co istotne, pojęcie g. zostało nadane tej grupie ludzi przez ideologów i agenturę dywersyjną ZSRR działającą w wolnym świecie i manipulującą odruchami emocjonalnymi tychże ludzi. NARP widzi silną analogię pomiędzy g. a wszystkimi projektantami mody i wizażystami dostarczającymi → samicom/kobietom środków pozwalających im na maksymalizację siły erotycznej ich wizerunku, przez co stają się one aroganckie, pewne swej siły, wyzywające i tym samym trudne do zdobycia oraz utrzymania dla męskiego partnera. G. są też prostaccy → samce/mężczyźni, którzy przez swą ograniczoność umysłową, niechęć dla zmian w obyczajowości i swą agresję wobec wszelkiej odmienności prześladują → samców/mężczyzn będących nosicielami nowych trendów oraz zbuntowanych wobec zastanego stanu rzeczy, obiektywnie dla → samców/mężczyzn niekorzystnego. G. zatem to każdy, kto podcina gałąź na której siedzi. Por. → jeleń.

grupa rówieśnicza – formacja społeczna przejmująca funkcje wychowawcze nad młodą jednostką gatunku → homo sapiens (?) po okresie wyłącznego sprawowania ich przez rodzinę lub matkę. Wg NARP rola g. r. jest szczególnie destruktywna zwłaszcza w toku → wychowania na mężczyznę: mechanizm polega na tym, że przystępując do grupy młodych samców nowy członek ma do wyboru podporządkowanie się przywódcy grupy (samcowi alfa), albo podjęcie z nim walki o przywództwo. Skoro, aby zostać przywódcą trzeba okazać siłę woli lub także siłę fizyczną, większość przeciętnych kandydatów na członków grupy ma realnie tylko możliwość uznania przywództwa samca alfa, co oznacza rezygnację z przynajmniej części własnej indywidualności. Skoro równocześnie, aby zostać samcem alfa trzeba okazywać siłę i bezwzględność, cele, normy i wzorce zachowania podtrzymywane przez grupę i jej przywódcę z większym prawdopodobieństwem odbiegają od wartości społeczeństwa otwartego, liberalnego, współczującego itp. niż zgodne z nimi. W ten sposób w trakcie wychowania przez grupę rówieśniczą dokonuje się kulturowy przekaz → społecznego stereotypu męskiej roli płciowej w jej najbardziej toksycznym wariancie opartym na posłuszeństwie ze strony osobników przeciętnych i promocji dominacji, a nierzadko i agresji, ze strony przywódcy. Jednocześnie może to prowadzić do poczucia bezkarności przy wykonywaniu zadań zleconych przez przywódcę a etycznie nagannych, gdyż aby wykazać się na tle grupy promującej antywartości nie można pozwolić sobie na wierność wartościom (wymaga to siły i determinacji, a nierzadko bohaterstwa, porównywalnych z walką o przywództwo). Wychowanie przez g. r. uczy zatem konformizmu i łamie zarówno poczucie indywidualnej odpowiedzialności, jak i twórczy indywidualizm mogący prowadzić do ekscentrycznych postaw i zachowań. Nie jest przypadkiem, że w języku polskim funkcjonuje epitet maminsynka wyrażający pogardę pod adresem członka grupy kierującego się w swoim działaniu wartościami wyniesionymi z wychowania w domu/przy matce, co oznacza brak odpowiedniej twardości w wykonywaniu „męskich” zadań narzuconych przez przywódcę lub okazywanie potrzeby otrzymania wsparcia zamiast samemu przebojowo sobie radzić. Ponadto w wychowaniu przez g. r. dokonuje się instalowanie w psychice jednostek innych elementów → społecznego stereotypu męskiej roli płciowej, a mianowicie nawyk nieustannej rywalizacji i licytacji z innymi członkami grupy, dowartościowywania się zdobyczami erotycznymi, traktowania samic/kobiet jako zdobyczy podziwianej a jednocześnie pogardzanej za te same cechy. W toku → wychowania na kobietę g. r. również przekazuje → społeczny stereotyp roli płciowej, ucząc np. zachowań zmierzających do uzyskania maksymalnej atrakcyjności wizualnej w celu pozyskania silnego i finansowo zasobnego partnera, postaw roszczeniowych w związku/małżeństwie, dowartościowywania się poprzez rywalizację na tym polu itp. Jakkolwiek w wydaniu żeńskim g. r. również uczy konformizmu, jednak z uwagi na praktykowaną przez samice/kobiety strategię unikania bezpośredniego udziału w agresji skutki wychowawcze uczestnictwa w g. r. nie są tak toksyczne jak w wariancie męskim.

Alfabet Antyfaceta - Wstęp A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S T U W X Y Z