Alfabet Antyfaceta - Wstęp A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S T U W X Y Z

L

laluś – określenie stosowane zwłaszcza wobec młodego → samca/mężczyzny wyrażające pogardę pod jego adresem w związku z niespełnianiem przez niego wymogów → społecznego stereotypu męskiej roli płciowej w zakresie niedbałości o dobrostan swojego organizmu, o jego czystość i nawet urodę, co wyraża się przez unikanie przez l. brudnych, wyniszczających prac, walki lub ekstremalnych sytuacji. NARP określa siebie jako l. i jest z tego dumny, gdyż nigdy nie chciałby być sprymitywizowany poprzez działania naruszające wartości związane z hedonistycznym stosunkiem do własnego organizmu. NARP uznaje zasadność momentalnego odchodzenia od postaw „lalusiowatych” w sytuacjach ekstremalnych (awarie, klęski żywiołowe, odpieranie napaści itp.), jednak podczas okresów życia w warunkach → cywilizowanego społeczeństwa szanujący tryb życia jest zbyt ważną wartością, by z niej rezygnować. NARP zwraca uwagę, że epitetu l. nie odnosi się do → samic /kobiet, jak gdyby były one jakąś wyższą kategorią człowieka, której stan lalusiowatości przystoi.

laska, lasencja itp. – określenie na → samicę gatunku homo sapiens (?) oparte na spełnianiu przez nią postulatów zawartych w → społecznym stereotypie żeńskiej roli płciowej. Jako leksem języka potocznego l. jest słowem średnio eleganckim ale neutralnym lub pozytywnie wartościującym, w użyciu stosowanym przez → facetów traktujących osoby żeńskie jako rodzaj zdobyczy, do której ich stosunek oscyluje pomiędzy podziwem (zwykle dla ich powierzchownej urody sugerującej niesłychaną subtelność psychiczną) a pogardą (gdy np. osoby żeńskie wybiorą sobie innego samca lub grożą takim aktem). Także osoby płci żeńskiej wierzące w nienaruszalny i niezmienny charakter stereotypowych ról płciowych odnoszą określenie l. do siebie z konotacjami pozytywnymi, zwykle dla podkreślenia faktu nabycia przez młodą osobę żeńską cech przewidywanych przez społeczny stereotyp żeński lub nauczenia się przez nią sprawnej realizacji tejże roli.

licencja na nagość – żart. pojęcie wprowadzone przez NARP na określenie społecznego przywileju → samic/kobiet polegającego na przyzwoleniu na masywną ekspozycję ich nagości w większości sytuacji społecznych, przy której jedynie obszar łonowy i czubki sutków piersiowych są objęte tabuistycznym zakazem publicznego odkrywania. W praktyce l. n. n. oznacza możliwość całkowitego odkrywania: stóp, nóg aż do górnych partii ud, obszaru brzucha od powyżej obszaru łonowego do podbiuścia, obszaru powyżej powierzchni czołowej sutków piersiowych, pleców od pasa do karku i całej długości ramion. L. n. n. daje samicom/kobietom sposobność do manipulowania → samcami/mężczyznami przez → Emisję Pozornych Sygnałów Erotycznych na Oślep, ale przede wszystkim daje samicom/kobietom komfort życia wynikający z lekkości stroju (unikanie przegrzewania organizmu, masywna jego ekspozycja na światło słoneczne w codziennym życiu, unikanie nieapetycznego pocenia się lub gromadzenia potu w grubych artykułach odzieżowych, autoerotyczną przyjemność dotykową uzyskiwaną z wrażeń dotykowych ze swoimi własnymi odsłoniętymi częściami ciała, świadomość bycia istotą piękną i posiadającą prawo do afirmacji swego ciała w życiu publicznym). L. n. n. przejawia się także w przyzwoleniu dla samic/kobiet na noszenie przezroczystej odzieży odsłaniającej w/w partie ciała. Sporadycznie czynione są przez projektantów → mody próby poszerzenia stref żeńskiego ciała udostępnionych dla przezroczystości lub pełnego odsłonienia, natomiast w obrębie odzieży „męskiej” nic w tym kierunku się nie dzieje z wyjątkiem możliwości noszenia bezrękawnych koszulek, których zastosowanie jest jednak ograniczone do sytuacji wysoce nieformalnych (pierwotnie w związku z kręgami muzyków rockowych lub bywalców siłowni itp.), a liczba dostępnych wzorów – niewielka.

lungi – krótka, okrywająca uda spódnica tradycyjnie noszona w Indiach zarówno przez mężczyzn, jak i kobiety.